Honours

Honours

Aan de hand van de ervaringen van Iris Loois:

Het Honours College bestaat uit twee delen: de “Peter Campus Track”, oftewel het verbredende gedeelte, en het “Letteren verdieping”, oftewel het verdiepende gedeelte. Ik ben inmiddels een derdejaars Honours-student en tot nu toe heeft het Honours College inderdaad geholpen met het verbeteren van mijn academische skills, maar ook het gebruiken van een perspectief dat verschilt van het perspectief dat je vanuit de bachelor geschiedenis meekrijgt. Vanuit het verdiepende gedeelte heb ik vakken gevolgd over retorica en hoe dit toe te passen in je eigen argumentenstructuur, het gebruik van narratieven, geschiedenis vanuit het oogpunt van utopieën en dystopieën, en de retorica van angst – deze vakken sluiten aan bij de geschiedenis bachelor, en geven het net iets meer. Ook zit je met andere studenten van Letteren, wat je een kans geeft om de verschillende perspectieven van bachelors te begrijpen.


Het verbredende gedeelte van het Honours programma richt zich op het ontwikkelen van jezelf, waarbij je verschillende vakken volgt over o.a. hoe je een academic of entrepeneur wordt, ‘The Art of Influence’, onderwerpen uit andere faculteiten (Ik volgde een vak over stamcellen met meerdere excursies naar het UMCG en het construeren van grondwetten), en over het ontwikkelen van vaardigheden (zoals debatteren, academisch schrijven, teamwork, en schrijven over wetenschap).

In je tweede jaar zal je een summer school kiezen, waarna je met een groep Honours studenten van jouw cohort (jaarlaag) een week met academici door de wereld trekt (met bestemmingen zoals Suriname, Canada, New York, Rome, Warschau, etc.) om het veldwerk te ontdekken – hier wordt aangeraden om een onderwerp te kiezen dat niét door jouw faculteit wordt aangeboden, zodat je jezelf blijft uitdagen. Ter afsluiting van het Honours programma geef je in je derde jaar een presentatie op het Petrus Camper Track Festival over dit zelfde onderwerp.

Ik heb het Honoursprogramma als uitdagend ervaren, op een manier die goed te doen is. Je moet het niet erg vinden om ’s avonds nog college te hebben (Honours College is vaak s’ avonds). Ook helpt het om gemotiveerd te zijn om extra vakken te volgen naast je bachelor en daar voor te werken. Verder  het Honours programma grotendeels in het Engels. Wat je ervoor terug krijgt: verbeterde vaardigheden, nieuwe vrienden (van verschillende bachelors) en een verbreding van je academische horizon!

​Voor meer informatie kan je hier klikken.

Aan de hand van de ervaringen van Barend van der Have:

Deelnemen aan het Honours College is soms vreemd, verwarrend en veeleisend, maar het levert ook zeer veel nieuwe ervaringen en inzichten op. Als oud-Honours-student zal ik hieronder de belangrijkste voor- en nadelen van het Honours proberen toe lichten.

Hoewel veel mensen vaak denken dat het Honours College gewoon ‘meer van hetzelfde’ is, ligt de nadruk in werkelijkheid juist voor een groot deel op ‘verbreden’. Het programma is dus niet een soort ‘Geschiedenis+’, maar juist een aanraking met hele nieuwe disciplines. Juist dat vond ik aantrekkelijk aan het Honours College. Je krijgt bijvoorbeeld vakken van totaal andere faculteiten. Hoewel je misschien niet alles begrijpt – ik vond mijn vak over ’filosofie van wetenschap, techniek en samenleving’ bijvoorbeeld buitengewoon lastig – krijg je wel inzicht in een hele nieuwe (wetenschaps)wereld. Daarbovenop komt nog eens dat je college volgt met mensen uit alle mogelijk studierichtingen. Juist in dat samenbrengen van mensen met verschillende  perspectieven, denkwijzen en onderzoekstechnieken zit wat mij betreft de kracht van het Honours College. Zo zou ik de keer dat ik samen met een natuurkundestudent een opdracht probeerde te maken, en we ons allebei enorm moesten aanpassen, nooit vergeten. Het Honours College brengt je dus in aanraking met nieuwe perspectieven en is daarmee uitdagend en leerzaam.

Natuurlijk zijn er ook nadelen. Sommige vakken zijn bijvoorbeeld gewoon echt niet leuk (maar dat geldt natuurlijk ook voor de bachelor geschiedenis). Het kan dan lastig zijn om gemotiveerd te blijven, het is immers een vrijwillig programma (maar uiteindelijk is het natuurlijk wel die moeite waard). Daarop aansluitend is het vrij pittig om je vrienden van Geschiedenis telkens te moeten vertellen dat je ‘niet kan komen chillen omdat je ’s avonds nog een college hebt’ (inderdaad, de meeste colleges worden in de avond gegeven). Daarnaast resulteert de combinatie van het Honours met het reguliere studieprogramma soms in een zware studielast. Op dat soort momenten is een flinke dosis doorzettingsvermogen geen overbodige luxe. Mocht je echt vast komen te zitten, dan is het belangrijk om te weten dat de studieadviseur van het Honours erg benaderbaar en behulpzaam is.

Tot slot wil ik graag een punt benadrukken dat niet vaak met het Honours in verband wordt gebracht. En dat is dat het programma ook verscheidene workshops en seminars bevat die niet zozeer gaan over de wetenschap, maar veel meer over hoe jij als mens bent. Onderwerpen zijn bijvoorbeeld ‘geluk’, ‘samenwerken’ of ‘keuzes maken’. Hoewel dit misschien wat zweverig klinkt, heb ik erg veel geleerd van deze bijeenkomsten. Ik denk dat aandacht voor dit soort onderwerpen zeer belangrijk is en dat dat te weinig wordt geboden in de huidige hectische en stressvolle universiteitswereld. Je zult dit soort dingen niet vinden bij Geschiedenis, maar wel bij het Honours.

Al met al ben ik blij dat ik het Honours heb gedaan. Het is vaak hard werken en soms ook echt wel stressvol, maar uiteindelijk is het wel een mooie toevoeging aan je studietijd. Dan doel ik niet zozeer op harde feitenkennis, maar meer op de nieuwe perspectieven en inzichten die je opdoet. Het Honours College voegt wat toe aan je kennis over de wetenschap, je medemens en jezelf.

Onze sponsoren